Volg ons via Pinterest Volg ons via youtube Volg ons via Google+ SRC-Blog Website Aanmelden nieuwsbrief

Landinformatie Italië

Toeristische Informatie




Paestum

Paestum is de klassieke Romeinse naam voor Poseidonia, een belangrijke stad uit het oude Magna Graecia. Dit gebied in het zuiden van het huidige Italië, circa 85 kilometer ten zuiden van Napels, is in de oudheid door Grieken gekoloniseerd. Het is nu een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van Italië. De indrukwekkende ruïnes van Paestum werden toevallig ontdekt rond 1750, toen koning Karel IV van Napels in de streek wegenwerken liet uitvoeren.

Sicilië: klooster van Monreale

Monreale is een van de mooiste schatkamers van Sicilië. Dit klooster nabij Palermo heeft een prachtige dom, die door Byzantijnse kunstenaars rijkelijk is versierd met maar liefst 6.000 m2 aan mozaïeken. Franse kunstenaars ontwierpen de overdadig gedecoreerde kapitelen van de kloostergang. De Normanidische koning Willem II gaf in de 12e eeuw opdracht voor de bouw van deze religieuze plaats, die nog steeds het belangrijkste christelijke monument van het eiland is.

Waterstad Venetië

In Venetië leeft men naast en soms ook in het water. De overstromingen, die vooral in de winter plaatsvinden, zijn beroemd. Maar het water heeft ook voorspoed en welvaart gebracht. Venetië is altijd al een vreemde eend in de bijt van de Italiaanse geschiedenis geweest. Door haar vele overzeese handelscontacten, de ligging dicht bij de Alpen en met de paus op een veilige afstand kreeg de Dogestad een internationaal karakter. Contacten met de Byzantijnen en het gotische Europa gaven Venetië haar typische fraaie uiterlijk: kerken en villa’s versierd met spitsbogen, frêle zuiltjes en het maaswerk op de muuroppervlaktes. En de kleuren: het hemelse goud in en op de San Marco en de fel beschilderde geveltjes op de omringende eilanden Murano en Burano.
Terug

La Biënnale di Venezia

De Biënnale van Venetië, tweejaarlijkse internationale kunstmanifestatie, vindt al sinds 1895 plaats in alle oneven jaren. Tijdens de Biënnale exposeren meer dan 60 landen de meest uiteenlopende moderne beeldende kunstwerken. In het tuinencomplex Giardini di Castello zijn meerdere paviljoens, voornamelijk van Europese landen, waarin de tentoonstellingen worden ondergebracht. Het Nederlandse paviljoen, gebouwd naar een ontwerp van Rietveld, is daar één van. Ook op het terrein van de Arsenale, de vroegere scheepswerf van Venetië, vindt een belangrijk deel van de tentoonstelling plaats. Verder zijn er door de hele stad allerlei extra tentoonstellingen op de meest uiteenlopende locaties. Tijdens de Biënnale kunt u diverse kunstdisciplines bewonderen, zoals beeldende kunst, architectuur, muziek, theater en dans. Geniet van moderne kunst in een klassieke omgeving! Elke liefhebber van hedendaagse kunst moet deze grote internationale tentoonstelling eenmaal in zijn of haar leven hebben meegemaakt!

Florence

Carpe diem: pluk de dag! Nog elke dag ziet u in Italië het levende bewijs van deze renaissancefilosofie. Florence, de bakermat van de renaissance, staat gelijk aan genieten. Geen ander volk kan elke dag zo ten volle genieten van het leven als de Florentijnen. Ze genieten bijvoorbeeld van het fenomeen Michelangelo en de kunst in het wereldberoemde Uffizi. Maar ook het drinken van een dagelijks kopje espresso is er een kunst, waarvan minstens zo intens wordt genoten. De heerlijke terrassen en intieme 'trattoria’s' laten u Florence op haar best beleven!
Terug

Ponte Vecchio

Traag stroomt de rivier de Arno door het hart van Florence, overspannen door stijlvolle bruggen. De Ponte Vecchio, die gebouwd werd op de plaats waar de rivier het smalst was, is, met haar kenmerkende bebouwing, al eeuwenlang een icoon van de stad. Vanaf de 13e eeuw waren de winkeltjes op de brug het terrein van smeden, slagers en leerlooiers, die de Arno als stortplaats gebruikten. De (stank)overlast van deze werkplaatsjes zorgde ervoor een van de Medicigroothertogen, die een corridor boven de winkeltjes gebruikte als een geheime passage van zijn huis, het Palazzo Pitti, naar zijn werk, het Palazzo Vecchio, verordende dat alleen goudsmeden hun vak op de brug mochten uitoefenen. Tot op de dag van vandaag wordt deze regel nageleefd.

Uffizi

Het Uffizi ('Galleria degli Uffizi' in het Italiaans) is een paleis in Florence, waarin een van de belangrijkste kunstmusea ter wereld is gevestigd. Het paleis ligt naast het Palazzo Vecchio en was lange tijd in het bezit van de Medici-familie. In 1560 begon architect Giorgio Vasari op bevel van Cosimo I de' Medici met de bouw van het paleis. Het moesten kantoren ('uffizi' in het Italiaans) voor de magistraten van Florence worden. Het paleis bestaat uit een u-vormig gebouw en de museumzalen bevinden zich op de bovenste verdieping. Hiertussen is een smalle straat. De ingang bevindt zich rechts. In 1993 werd een deel van het paleis verwoest door een autobom, waardoor ook enkele schilderijen werden vernietigd en enkele andere zwaar beschadigd. Vijf mensen kwamen bij deze aanslag om. Wie de daders zijn, is nog steeds onduidelijk, al wordt de maffia wel vaak genoemd.
Terug

Bologna

De Rode, de Vette, de Geleerde: Bologna draagt deze drie bijnamen met trots. Deze hoofdstad van de regio Emilia-Romagna heeft een uniek karakter. De stad is gebouwd met rode bakstenen en getooid met kilometers lange galerijen die beschutting bieden tegen de zon en de regen. Dardoor heeft het historische centrum een intieme sfeer. Studenten uit heel Europa verlevendigen de stad al sinds de middeleeuwen. De trattoria en ristorante bieden een keur aan culinaire specialiteiten, waaronder natuurlijk de befaamde spaghetti bolognese, waarvan de recepten al generaties lang in families circuleren.

Scheve torens in Bologna

Wist u dat Bologna Pisa overtreft als het gaat om scheve torens? Bologna telt er maar liefst twee: de Garisenda en de Asinella. De Garisendatoren helde al voordat hij voltooid was. Hierdoor werd de bouw op een hoogte van 47 meter gestaakt. De bouw van de tweede scheve toren, de Asinella, werd ondanks verzakkingen wel voltooid. Deze toren siert de stad met een hoogte van 97 meter. Opmerkelijk is wel dat de torens elk naar een andere richting hellen.

Tips Bologna

Orto Botanico di Bologna:
Deze botanische tuin ligt in het oude Collegio Ferrario aan de Via Imerio en heeft meer dan vijfhonderd lokale en exotische planten. Een bezoek staat garant voor een rustig uitstapje in het verder gezellig drukke Bologna.

San Petronio
De belangrijkste kerk van Bologna had groter moeten worden dan de St.Pieter in Rome, maar daar stak de paus een stokje voor. De bouw werd abrupt stopgezet, en dat kun je nog steeds zien.

Fontana del Nettuno
Bovenop deze fontein op het Piazza del Nettuno zwaait de Griekse god Neptunus de scepter. Het is een pikant staaltje beeldhouwkunst: er spuit water door vrouwenborsten. De fontein is een van de 'hang-outs' voor studenten en jongeren in de stad.
Terug

Rome, de Eeuwige Stad

De Eeuwige Stad spreekt al eeuwen tot de verbeelding. Laat u meeslepen door gladiatoren en het Bernini-mysterie en geniet van een geurende espresso of een sprankelende frascatiwijn in het hedendaagse Rome. Kies uw favoriete plein: laat het meest Italiaanse piazza, het Piazza Navona, uw hart sneller kloppen, of juist het gezellige Piazza Rotonda? Werp bij de Trevifontein een muntje met uw rechterhand over uw linkerschouder: u komt dan zeker terug in Rome!

Colosseum

Het Colosseum is van oudsher hét symbool van de onvergankelijkheid van de Eeuwige Stad Rome. Ondanks natuurrampen en menselijke plunderingen staat dit grootse klassieke bouwwerk nog steeds fier overeind. Indirect dankt Rome het Colosseum aan de gehate keizer Nero. De grote brand van 64 n.Chr., die een deel van de stad in as legde, bood Nero namelijk de kans zijn droomhuis te verwezenlijken. Het Domus Aurea, het Gouden Huis, een complex van zalen en parken met daarin een 35 meter hoog verguld standbeeld van de keizer, was vele Romeinen een doorn in het oog. Nadat Nero zelfmoord had gepleegd, gaf de nieuwe keizer, Vespasianus uit het geslacht der Flaviërs, de grond waarop Nero's villa stond terug aan het Romeinse volk. Op de plaats van een kunstmatig meer liet Vespasianus vanaf 70 n.Chr. een amfitheater bouwen. Deze daad symboliseerde het einde van Nero's tirannie en gaf de Romeinen een theater voor hun geliefde gladiatorengevechten. Tien jaar later werd onder Vespasianus' zoon Titus de opening van het Flavische amfitheater gevierd, met spelen die honderd dagen duurden. Volgens kroniekschrijvers lieten bij deze gelegenheid 5.000 dieren en honderden gladiatoren het leven.

Trevifontein

Deze beroemdste fontein van Rome dankt haar vermaardheid vooral aan de overbekende filmscène uit La Dolce Vita, waarin Anita Ekberg haar voeten koelt in het water van de fontein. De 20 meter brede en 26 meter hoge fontein is tegen het Palazzo Poli aangebouwd, op de plaats van een Romeinse bron. Volgens een legende zal iedereen die met zijn rechterhand een muntje over zijn linkerschouder in de fontein gooit, ooit terugkeren naar Rome.
Terug

Via Appia

Wilt u op een zonnige dag de drukte van de Eeuwige Stad even achter u laten? Dan is een uitstapje naar de Via Appia Antica een echte aanrader! Deze weg loopt van de stad naar het zuiden en was een van de belangrijkste toegangswegen naar het oude Rome. Vanuit het centrum van de stad kunt u een bus nemen naar het beginpunt. Over oude Romeinse keien wandelt u langs grafmonumenten van de Romeinse adel en overblijfselen van enkele paleizen uit de oudheid, die worden omgeven door cipressen en pijnbomen. Aan het begin van deze antieke weg kunt u een bezoek brengen aan de eerste christelijke catacomben. Even verderop vindt u de reusachtige catacombe van Cecilia Metella, een Romeinse dame uit de klassieke periode. Op de fiets komt u verder, maar te voet gaan over deze eeuwenoude keien is een zeer bijzondere ervaring. Kortom: een heerlijk cultureel uitstapje te midden van rust en natuur!

Kerk van de Friezen

Eigenlijk heet de kerk Santi Michele e Magno, maar onder de Nederlanders is dit kerkje beter bekend als 'de kerk van de Friezen'. Op een steenworp afstand van de St.Pieter worden hier al sinds de 9e eeuw pelgrims uit de Lage Landen ontvangen. In het heilige jaar 2000 is van stenen uit Friese parochies een muurmonument gemetseld boven de Heilige Trap. Deze trap met 33 treden was in vergetelheid geraakt, maar is in het heilige jaar weer in ere hersteld. Wilt u een bezoek brengen aan dit bijzondere kerkje? Op zondag ontvangen Nederlandse vrijwilligers u met Hollandse koffie, thee en een koekje voor de mis van 10.00 uur.

Vaticaanstad

De hoofdstad van het katholicisme is de kleinste staat ter wereld. Vaticaanstad, dat 43 hectare telt, wordt omringd door hoge muren en bewaakt door de beroemde Zwitserse garde. De ongeveer 500 inwoners beschikken over hun eigen postkantoor, banken, rechtssysteem, radiostation, dagblad, winkels en hun eigen vorst: de paus. Het hart van de stad wordt natuurlijk gevormd door de St.Pieter, de kerk die is gebouwd op de plaats waar Petrus werd gemarteld en begraven. Hier bouwde Constantijn in 324 een basiliek, die in de 15e, 16e en 17 eeuw werd vervangen door de huidige monumentale kerk. Zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant heeft de barokkunstenaar Bernini zijn stempel op het heiligste der heiligen gedrukt.
Terug

Milaan

Mode en design

Milaan, het zenuwcentrum van de Italiaanse economie, is de stad van de mode en van het snelle zakenleven. Het is een welvarende stad waarin Italië zich op zijn stijlvolst laat zien. De stad staat bol van de mode, van de chicste haute couture van Gucci, Versace en Armani tot betaalbare kleding en schoenen. U kunt ook genieten van de chicst denkbare winkels van de beroemde modehuizen in de Via Monte Napoleone. In de 19e-eeuwse Galleria Vittorio Emanuele II, die vlak bij de beroemde gotische duomo ligt, vindt u stijlvolle winkels, restaurants en cafés. Deze luxueuze winkelgalerij, die ook wel bekendstaat als de salon van Milaan, maakt met haar veelkleurige mozaïeken en overkapping van glas en staal een grandioze indruk. Geniet ten slotte van een goed glas wijn en de typische Italiaanse sfeer in een van de vele trendy bars die deze modestad rijk is.

La Scala

U kunt hier ook uw hart ophalen op cultureel gebied: Milaan heeft kleine galerieën, imposante musea en de mooiste kerken. Bent u een liefhebber van opera? Een van de mooiste operagebouwen ter wereld staat in Milaan: Teatro alla Scala. Dit was de plek waar onder andere de beroemde componist Guiseppe Verdi zijn opera’s opvoerde. La Scala, zoals dit theater ook wel wordt genoemd, werd opgericht op de plek waar het hertogelijke theater in 1776 door een brand werd verwoest. De kosten voor de bouw werden betaald door de rijke eigenaars van de loges in het voormalige theater, in ruil voor de grond waarop de kerk van de Santa Maria alla Scala stond en eigen loges in het nieuwe theater. Op 3 augustus 1778 opende La Scala haar deuren. Sindsdien worden hier wereldberoemde opera’s opgevoerd. Wilt u een opera bijwonen? Dan is het handig om ruim van tevoren te reserveren!

Turijn

Wie Turijn zegt, zegt waarschijnlijk 'Juventus' en 'Fiat', en denkt wellicht aan de beroemdste relikwie van de Rooms-katholieke Katholieke kerk, de lijkwade, of aan de Olympische winterspelen van 2006. Maar wat velen niet weten, is dat Turijn ook het culinaire mekka is van Italië, en beroemd is om de heerlijke chocolade en het ‘slow food’-principe.

Eataly

Een gastronomisch hoogtepunt is een bezoek aan Eataly, een overdekte markt die is gevestigd tegenover de voormalige Fiat-fabriek Linghotto. Hier staat het ‘slow food’-principe centraal. Deze beweging is opgezet in Turijn, als tegenhanger van de toenemende fast food-consumptie. De beweging wil de kwaliteit van de traditionele en regionale keuken behouden en promoten. Eataly lijkt een grote supermarkt, maar is veel meer dan dat. Hier vindt u een ruim assortiment typisch Italiaanse producten uit Piemonte en uit andere delen van Italië. Dat zijn veel verse producten, maar ook allerlei soorten gedroogde pasta’s, jam, chocolade, koffie en een aardige selectie keukengerei. En natuurlijk is er een enorme wijnafdeling, waar u zelfs wijn uit het vat kunt kopen. Ook zijn er tal van restaurantjes, verdeeld over de diverse afdelingen. Italië Magazine omschreef Eataly als ‘een eco-gastromische walhalla’. Als u toch in de buurt bent, bijvoorbeeld om Lingotto te bezoeken, dan moet u hier zeker even naar binnen gaan!
Terug

Caffè Bicerin

Een klein cafeetje met de naam Bicerin zag in 1763 het levenslicht in het oude centrum van Turijn. Al gauw werd het de ontmoetingsplaats van alle intelligentia en kunstzinnige koffiedrinkers van de stad. Niet alleen vanwege de stimulerende gesprekken die er werden gevoerd, of omdat het decor zoveel inspiratie gaf, maar vooral omdat het fornuis goed werd opgestookt om de chocoladedrank te maken waar het cafeetje later zo beroemd om werd. Die warmte hadden ze thuis niet, want de meeste bezoekers waren te arm om kolen of hout te kunnen kopen. Natuurlijk werden bij Bicerin in het begin koffie, thee en andere dranken het meest verkocht. Maar na enige tijd ontwikkelde de eigenaar een recept voor een warme chocoladedrank, dat zelfs nu nog strikt geheim is.
Terug

Bicerin – warme chocolademelk

Inmiddels is dit drankje bekend geworden als ‘bicerin’, de naam van het café. Deze typische Turijnse specialiteit is een mengsel van espresso, chocolade en verse room, en wordt geserveerd in dikke hoge glazen. Ernest Hemingway zette deze drank op zijn lijst van de 100 dingen die hij van de wereld zou redden, mits de bicerin ‘a regola d’arte’ gemaakt is. Met een goede selectie van ingrediënten, dus, en met het juiste evenwicht tussen de verschillende smaken en consistenties. In Turijn is Café Bicerin een begrip. Tegenwoordig kunt u hier, behalve de beroemde chocoladedrank, ook andere gerechten en dranken krijgen die cacao of chocolade als ingrediënt hebben. Wat te denken van ‘gnocchi al cacoa’ of ‘pollo al cacao’? En natuurlijk ook heerlijke desserts, waarvan chocola het hoofdbestanddeel vormt. Op de website van Bicerin kunt u recepten met chocola vinden. Er is zelfs een steeds wisselend 'recept van de maand'. Maar naar het recept van de echte ‘bicerin’ zult u tevergeefs zoeken: dat is nog altijd een geheim!
Terug

Chocoladestad Turijn

Gianduja is chocolade met hazelnootcrème uit Turijn, uitgevonden in de Napoleontische tijd, toen de import van cacao uit Zuid-Amerika stagneerde. Cacao werd ontzettend duur, waardoor lokale producenten stukjes gebrande hazelnoot (hazelnoten zijn een specialiteit van de streek Piemonte) in de chocolade gingen verwerken om deze betaalbaar te houden. Het chocolaatje 'gianduiotto', met hazelnootcrème, werd uitgevonden door Paul Caffarel in 1852. Deze nieuwe chocolaatjes, met de bijzondere vorm van een bootje op z’n kop, waren de eerste chocolaatjes die in zilver- of goudkleurig papiertjes werden gewikkeld. Ferrero, een ander bedrijf uit de streek, maakte een ‘pasta gianduja’, dat later echter op de markt kwam onder de naam ‘Nutella’.
Terug

Mole Antonelliana

De Mole Antonelliana is het symbool van Turijn. Het 167 meter hoge gebouw torent boven de stad uit en figureert in elke reportage die u over Turijn zult zien. Met de bouw werd van deze voormalige synagoge begonnen in 1863. Het gebouw werd voltooid in 1889. De Mole was ooit het hoogste gebouw ter wereld, maar tegenwoordig mag het zich alleen nog het hoogste stenen gebouw van Europa noemen. In het gebouw kunt u een glazen lift nemen die in de koepel omhooggaat naar een panoramaterras op 85 meter hoogte. Van daar heeft u een fenomenaal uitzicht op de stad en de heuvels. In de Mole vindt u nu het nationale filmmuseum.
Terug

FIAT-fabriek Lingotto

Wie Turijn zegt, zegt ook 'FIAT'. De vroegere FIAT-fabriek Lingotto, met op het dak de beroemde testbaan (die gratis toegankelijk is), is een bezoek zeker waard. De testbaan is bereikbaar vanaf het dak van het schilderijenmuseum ‘Pinacotheek Giovanni en Marella Agnelli’. In het winkelcentrum zijn nog de spectaculaire spiraalvormige opritten te zien waarmee de auto’s op de testbaan konden komen. Deze baan was het decor van de achtervolging van ‘The Italian Job’, een film uit 1969 met Michael Caine. De voormalige fabriek werd door architect Renzo Piano getransformeerd tot een multifunctioneel centrum. Op het dak prijkt een opzichtige grote blauwe glazen bal die door Renzo Piano werd ontworpen en waarin een congrescentrum, .
Terug

Italiaanse terrassen

Venetië – Caffé Florian

De mooiste terrassen van Venetië liggen natuurlijk voor de koffiehuizen op het San Marcoplein. Dit is een plein vol nostalgie. Het eerste koffiehuis opende hier in de 18e eeuw zijn deuren: Caffé Florian. Deze eenvoudige bar groeide uit tot de belangrijkste van alle Venetiaanse koffiehuizen. De gegoede burgers kwamen hier roddelen, gokken, verleiden of genieten van zwoele avonden met muziek van militaire kapellen. In de eeuw hierna werd Florian het trefpunt van ‘literati’. Op de lijst van illustere klanten prijken namen als Dickens, Byron, Rousseau en Goethe. Zij schoven aan de piazza-tafeltjes aan, of namen plaats in de kleine salons voor een echte Italiaanse espresso. Nog altijd is het een genoegen om plaats te nemen op het terras van Florian en te genieten van het prachtige uitzicht op de San Marcokerk.

Rome – Antico Caffé Greco

De terrassen op het piazza Navona of op het pleintje voor het Pantheon nodigen uit om neer te strijken. Maar wilt u in de Eeuwige Stad op een unieke locatie een ‘caffè’ drinken? Stap dan eens binnen bij het Antico Caffé Greco. Dit beroemde café, dat in 1760 vlak bij de beroemde Spaanse Trappen in de Via Condotti is geopend, is al meer dan twee eeuwen het ontmoetingspunt van de intellectuelen van Rome. In de beroemde ‘omnibus’-salon van dit koffiehuis brachten Liszt, Bizet, Wagner, Goethe, Casanova en Stendhal vele uren door. Samen met andere grote denkers, kunstenaars en schrijvers maakten ze van dit café een monument voor de Italiaanse hoofdstad. Het café had zoveel invloed, dat men zei dat als een kardinaal in Antico Caffé Greco kwam, hij paus werd. De benoeming van Gioacchino Pecci als paus Leo XIII was hier het levende bewijs van.
Terug

Italiaanse feesten

Carnaval in Venetië

Niet alleen op feestdagen, als ook als hij anoniem op straat wilde zijn, droeg de Venetiaan een masker. In de 18e eeuw, toen het Venetiaanse carnaval uitbundig werd gevierd, bood de anonimiteit van de maskerade Venetianen van alle standen de gelegenheid om zich in fantasieën, hartstochten, losbandigheid en schurkenstreken te verliezen: theaters werden gokhuizen, mannen kleedden zich als vrouwen en hun echtgenotes mengden zich onder de prostituees. Standsverschillen werden overboord gegooid en iedereen ging incognito, van de doge tot de bedelaars.

Pasen in Florence

Pasen is het belangrijkste religieuze feest van het jaar. in Italië. In Florence viert men Pasen op een wel zeer bijzondere manier. Het 'scoppio del carro', het ontploffen van de kar, is het hoogtepunt van de paaszondag. Op het plein voor de dom staat een kar die is volgeladen met vuurwerk. Dit vuurwerk is met een strakgespannen draad verbonden met het altaar. Aan de draad hangt een mechanische duif, die door de kardinaal van Florence tijdens de paasdienst wordt ontstoken. Daarop vliegt de duif brandend door de kerk, en steekt de kar aan. Wat volgt is 20 minuten vuurwerk, knallen en lichtflitsen! Hoe harder, hoe beter: dat betekent een goede oogst en een succesvol, rustig jaar voor de stad.

Feest van San Gennaro

Elk jaar op 19 september verzamelen de Napolitanen zich voor de duomo, om met spanning te wachten op het wonder van het bloed dat zich hopelijk ook dat jaar weer zal voltrekken. Januarius is de patroonheilige van Napels. Hij werd, net als vele andere christelijke martelaren, in 305 onthoofd onder het bewind van keizer Diocletianus. Op de verjaardag van de onthoofding van Januarius gaat zijn bloed, dat in een reliekhouder wordt bewaard, weer vloeien. De mate waarin het bloed vloeibaar wordt, geeft aan hoeveel voorspoed de stad in dat jaar kan verwachten.
Terug

Rivieren

Arno

De Arno is de langste rivier van Toscane. Deze rivier stroomt vanaf de berg Falterona (bij Arezzo, in de regio Casentino) door de provincies Arezzo, Florence en Pisa, tot aan de kust enkele kilometers ten westen van de stad Pisa, en mondt bij Tirrenia uit in de Ligurische Zee. De Arno stroomt ook door de stad Florence, waar ze wordt 'overbrugd' door de beroemde Ponte Vecchio. In het verleden heeft de Arno Florence regelmatig blank gezet. De laatste keer gebeurde dat in 1966. Vele kunstschatten zijn toen door water en modder bedolven. De zogenaamde ‘angeli del fango’, oftewel ‘engelen van de modder’, Italiaanse jongeren uit de hele wereld, stroomden toen toe om te helpen bij het puinruimen. Dit is in de het indrukwekkende familie-epos ‘La meglio gioventù’ schitterend verfilmd. De Arno blijft een onberekenbaar: de rivier kan binnen enkele dagen van een bijna droog stroompje veranderen in een bijna overstromende watermassa. Een belangrijke oorzaak voor dit verschijnsel is het bovenstroomse landgebruik: de traditionele landbouw met terrassen heeft daar plaatsgemaakt voor grote geëgaliseerde percelen met wijndruiven of granen. Daardoor wordt het water minder lang vastgehouden en stroomt het snel hellingafwaarts. Versnelde erosie en aardverschuivingen zijn daardoor ook een veelvoorkomende verschijnselen.
Terug

Tiber

De Tiber (Italiaans: Tevere) is met 404 kilometer lengte de optwee na langste rivier in Italië, na de Po en de Adige. Deze rivier stroomt vanaf de berg Fumaiolo door Campagna en Rome naar de Tyrreense Zee. Hier mondt de Tiber in twee takken uit: in het zuiden stroomt ze door de buitenwijken van Ostia-Isola Sacra, en in het noorden door die van Fiumicino. In de volksmond wordt de Tiber ook wel de Flava genoemd, de 'blonde rivier' genoemd. Waarschijnlijk is de naam 'Tiber' van voor-Latijnse oorsprong, net als de Romeinse naam 'Tibur', van het moderne Tivoli. De mythische koning Tiberinus zou volgens de verhalen zijn verdronken in de rivier de Albula, die daarop de naam 'Tiber' kreeg. Volgens de legende werden de stichters van Rome, de tweelingbroers Romulus en Remus, verlaten op het water van de Tiber. Hier werden ze ook gered werden door een wolvin, de Lupa Capitolina, die hen zoogde.

Midden in de stad ligt een eiland in de Tiber: Isola Tiberina. Volgens een legende is het Tibereiland ontstaan nadat de laatste koning van Rome, Tarquinius Superbus, in 510 v.Chr. werd verdreven. De boze Romeinen verzamelden het graan van de velden van de Etruskische koning, de Campus Martius, en gooiden dit graan in de Tiber. Het spoelde niet weg, maar bleef liggen en vormde zo de fundering van het eiland. Een andere versie van het verhaal vertelt dat het lijk van de koning zelf in de rivier werd gegooid, waarna slib en klei zich aan hem vastzetten. Op die manier ontstond een eiland.
Terug

De overdaad van bella Italia

‘Florence is zo vol met kunst, dat reizigers het risico lopen om ten prooi te vallen aan een toestand die bekendstaat als Stendhalismo. Deze term wordt toegeschreven aan de schrijver Stendhal, die zo bevangen was door de schoonheid van de kunst in Florence, dat hij bijna flauwviel. Deze reizigersziekte slaat vooral toe bij mensen die het moeilijk vinden om te prioriteren.’ Michelin-gids Toscane.

Een derde van alle kunstschatten ter wereld ligt in Italië opgeslagen. Het hele land is zo rijk, dat u bij lange na niet alles in een keer kunt zien. U moet dan zeker wel de hoogtepunten ‘doen’, maar de tijd nemen om rustig dingen op u in laten werken. We hebben de beste anti-Stendhalisme-tips op een rijtje gezet. Er verder is er maar een oplossing: terugkomen!

1 Kijken naar Italianen

In alle andere talen spreekt men van ‘een goede indruk maken’ of ‘een goed figuur slaan’. In het Italiaans, en alleen in deze taal, bestaat de uitdrukking ‘een mooie indruk maken’: ‘fare bella figura’. Elegantie, mooie pakken, dure zonnebrillen, mooie schoenen, bijpassende accessoires en een goed kapsel: alle Italianen, van jong tot oud, laten graag zien dat ze een goede smaak hebben. De straat is de bewegende etalage van Italiaanse modeontwerpers. Ga zitten, bijvoorbeeld op een terras, en geniet van deze wandelende kunstwerken. Urenlang kijkplezier gegarandeerd!

2 Naar de ijssalon

Voor de Italiaan is kunst niet alleen barok, marmeren bustes en antieke ruïnes. Genieten van alledaagse zaken, en dan vooral van eten en drinken, is een kunst waar de Italiaan bedreven in is. Het ijs uit Italië, bijvoorbeeld, is wereldberoemd. En terecht: het is het lekkerste ijs ter wereld. Dat vinden de Italianen zelf ook. ‘When in Rome, do as the Romans’: flaneer (zie hierboven) net als de Italianen (zie hierboven) na het diner naar de ijssalon. Bij een goede ijssalon staat altijd een rij, dus sluit aan, en wacht. Niet getreurd: het is het wachten meer dan waard! Laat u niet in de war brengen door het grote aantal verschillende smaken…

3 Zitten in een kerkje

Italië is een erg religieus land, en dat is het al lang. Het hele land staat dan ook vol met prachtige, soms adembenemende kerken in alle soorten en maten uit verschillende perioden. Van de grote steden tot het platteland en de uitgestorven bergpassen: overal staan ze. Heeft u even genoeg van de hitte of het drukke Italiaanse leven? Zoek een mooi kerkje uit. Ga zitten en laat de stilte en koelte op u neerdalen. Als u geluk heeft, zit u in een decor van de meest prachtige fresco’s. Vooral de kerkjes in Umbrië hangen er vol mee!

4 Bezoek een markt

Een Italiaanse markt is nog het best te vergelijken met een klucht. Er wordt flink met handen en soms zelfs voeten onderhandeld en luidruchtig heen en weer geschreeuwd. Er is werkelijk van alles te zien en te koop: kleding, huishoudspullen, vlees, vis, oneindig veel gekleurde groenten en fruit en kaas. Dat laatste product verkopen de Siciliaanse boeren (traditioneel met doorleefd gezicht, pet en stoppelbaardje) bij voorkeur uit de laadbak van hun kleine (Piaggio) Ape. De boer en zijn kleine werkpaard zijn onafscheidelijk!

5 Bekijk een ding in een museum aandachtig

Zoek in een museum een kunstwerk uit en bestudeer het aandachtig. Neem uw tijd! Dit kan bijvoorbeeld prima bij het beeld van David, een van de zinnelijke beeldhouwwerken van Bernini, in de Villa Borghese. Bernini was namelijk een echte kunstenaar van de barok en dus een meester in het vertellen van verhalen. Er is bijvoorbeeld iets eigenaardigs, iets wat absoluut de bedoeling van de meester was. Als u rondom David loopt, ziet u het beeld het beste uit een bepaalde positie. Als u daar blijft staan, wordt u de ‘tegenstander’ van David: Goliath. Zo betrekt Bernini de toeschouwer bij de voorstelling: dramatiek de typisch is voor de barok.