Bayern macht Spass!

Wanneer u Beieren binnenrijdt, dan staat er trots een bord: Freistaat Bayern. Veel mensen (waaronder veel Duitsers) zullen dit associëren met het koppig vasthouden aan de eigen identiteit van de Bayern. Ze zouden nog steeds een beetje inwoners zijn van het conservatieve koninkrijk waarin één dynastie bijna duizend jaar regeerde. Nu ja, een klein beetje klopt dit wel, maar in heel veel opzichten juist weer helemaal niet. Dat maakt Beieren zo ontzettend leuk. Midden in Europa ligt de waarheid ook vaak in het midden.

Laten we beginnen met dat ene bord. Freistaat sloeg juist níet op die eigen identiteit. De naam werd in 1919 ingevoerd, toen de Wittelsbacher-dynastie vriendelijk doch dringend verzocht werd het pand te verlaten. München was toen knalrood (socialistisch) en samen met Berlijn en Hongarije brandpunt van de revolutionaire ontwikkelingen in Europa. Daar kwam (gelukkig mijn inziens) niets van, maar laat het even inzinken: München was knalrood.

Cultureel conservatief? Ja… en nee. Zeker, de Bayern zijn trots en op zon- of feestdagen kunt u jong en oud trots in Lederhosen of Dirndl-jurk zien. En net als de Schotten met hun kilt zeggen ze: this is not a laughing matter! Maar in de 19e en begin 20e eeuw was Beieren ook een van de culturele trendsetters van Duitsland. ‘Jugendstil’? Komt van de huisstijl van het Münchener blad ‘Die Jugend’! Waar Beieren het politiek en militair aflegde tegen Pruisen, kon het cultuur wel degelijk concurreren.

Dat was in hoge mate ook te danken aan hun koningen. Zij zagen als geen ander dat cultuur dé manier was om zich van Pruisen te onderscheiden. En het mocht wat kosten! Het ging (en gaat!) Beieren economisch voor de wind. Veel mensen kennen Nueschwanstein wel, dat prachtige sprookjeskasteel, waar de sprookjeskoning Ludwig II zich kon verliezen in zijn dromen over knappe ridders en machtige koningen. Of toch niet…want ook daar zijn heel veel hele interessante kanttekeningen te plaatsen! Of wat dacht u van zijn grootvader Ludwig I, die Beieren volbouwde met gebouwen waarin hij zijn bewondering voor het klassieke Griekenland en de Duitse cultuur kon uitleven. Een Griekse tempel als Walhalla! Een Romeinse villa à la Pompeï, en dat in…Aschaffenburg.

Ach, die Beierse koningen. Je raakt er niet over uitgepraat. Ludwig II gek? Nee… dat niet, maar wel een beetje. Ludwig I gek? Nee… zeker niet, maar vrouwengek zeker. Et cetera, et cetera, et cetera. Een verhaal van Kartoffelkriege en bieropstanden. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar dat klinkt toch al veel gezelliger dan 100-jarige oorlogen of paling-opstanden?

Want gezellig, ja gezellig is Beieren zeker. Nergens in Duitsland is de levenskwaliteit hoger. Zoals gezegd: Wenen en Milaan hangen er in de lucht! Ga dus mee naar Beieren! Laat u verrassen door de schitterende bouwwerken die velen nog niet kennen. Door de verhalen met Schwung over koningen met een voetenfetisj of ‘Der Blaue Reiter’. Over Carl Orff en de ‘Carmina Burana’ of een uit de hand gelopen bierfeest. Bayern macht Spass!