Een ‘Manhattan’ in Manhattan

In dat Whitney Museum of American Art bevindt zich onder andere een stilleven van kunstenaar Gerald Murphy uit 1927. Op de voorgrond een gevuld cocktailglas, een citroen, een kurkentrekker, een cocktailshaker en een kistje met sigaren. Murphy heeft alle objecten gestileerd tot stijlvolle, geometrische vormen en van niets is te weinig en van niets te veel. Een cocktail, dus. En laat dat nu net de titel van dit ‘jazzy’ stilleven zijn: Cocktail.

Zo’n cocktail kon je in 1927 in New York niet zomaar bestellen. De stad was immers drooggelegd: productie, verkoop of zelfs het nuttigen van alcoholische dranken was verboden. Dat wil niet zeggen dat er nergens drank te vinden was. Gangsters zoals Al Capone werden er stinkend rijk van, van de illegaal gestookte en gesmokkelde drank. Dorstigen wisten wel waar ze moesten zijn om de dorst met die drank te stillen. Bijvoorbeeld bij Chumley’s op nr. 86 in Bedford Street, Greenwich Village. Daar komt ook de uitdrukking ‘to 86’ vandaan, een uitdrukking die je gebruikt als je plotseling en onverhoopt bijvoorbeeld een bestelde pancake moet annuleren: “86 the pancake”. Want zoals de meest illegale bars, had Chumley’s twee uitgangen. De politie in New York waren meestal wel zo aardig (of omgekocht) om een inval iets van tevoren aan te kondigen. Als de bartender de rinkelende telefoon opnam en er aan de andere kant “86 your customers” geblaft werd, sommeerde de bartender onmiddellijk al zijn klanten de zaak te verlaten. Via nummer 86. Even later viel de politie aan de andere kant, via Pamela Court, de dan inmiddels lege zaak binnen.

Illegale bars zoals Chumley’s werden speakeasies genoemd. Fluisterbars, dus. Het verhaal wil dat een eigenaresse van zo’n nieuwerwetse illegale bar aanvankelijk erg op haar hoede was en om de tien minuten haar klanten waarschuwde door – heel hard - “SPEAK EASY” te roepen. In de speakeasies waren vooral cocktails populair. Industriële alcohol smaakt vermengd met limonade, gecombineerd met een vruchtje of genoten van een glas met een feestelijk randje van suiker nu eenmaal net even iets lekkerder.

De ‘Manhattan’ heeft dat echter allemaal niet nodig. Deze cocktail is dan ook van vóór de drooglegging. Hoe oud de ‘Manhattan’ precies is, weten we niet. Wel weten we, dankzij de kranten van weleer, dat de cocktail in 1882 erg ‘in vogue’ was. Ik heb inmiddels vreselijk veel zin gekregen in zo’n ‘Manhattan’ en in Manhattan! Gaat u mee?